Basic Travel Essentials


It’s been long. Yup! Quite long I haven’t seen you. But hey I had a lots happening since I last wrote to you.

So, I had a wedding to attend and then meet family… much more blah blah things like a staycation to Ras-al-khaima (UAE) with friends and their cute lill daughter.

Now. Because my life/ job is all about traveling. I thought why not I tell what I pack when I travel. Somethings I don’t step out without.

You may know a few things and you may also be on the same page as I when it comes to packing. But hey, why not share a few things about each other and see if I can add a few things in your list, or, you can also help me add things to my life just by replying to this article at the end.

So I’m not going to touch up on shoes, cloths, toothbrush etc. I’ll tell you a little things that may or may not help you.

So let’s get into it.

1. Credit card and some cash.

Like who doesn’t travel with this?? It’s not something I should be telling any one to do but hey, I will share a secret here with you.

Always travel with USD as you get better rates for this currency and also I will suggest do not exchange at the airport. I mean try to avoid changing currency at the airport as much as you can because the rates are poor..

2. Lonely Planet

A Lonely Planet is something I have added to my life for past 4 yrs now. It’s a guide for life. Try once planning your trip with the same and do let me know about your experience. Would love to hear from you.

3. SPF 50++/ Umbrella /hat

Now, there are a bunch of brands selling UV protection creams. You can select any good brand with a maximum SPF and all other blah blah. In addition to that I have recently got my hands on a SPF/UV protection jacket from the brand called Uniqlo. It’s waterproof as well as protects you from harsh sun. Iam very happy with the jacket and using it daily in Taiwan currently as I’m exploring the cities on bicycle.

4. Sun Glasses

But something that will give you good vision on a harsh sunny day. I have made mistakes in past by not investing into a good brand eye-shades and regret it. If you know you re going to be exposed to sun as you may end up site seeing all day you better carry good pair or sun glasses.

5. Urinal wash

Ladies, we all have to deal with dirty washrooms when traveling and we are very susceptible to infections. I suggest you to carry a small bottle to hygiene wash.

6. Meds

Medications for cold, swelling, insect repelente and any specific meds you on. Do not forget to carry your meds depending on the country, climate, region you are going to.

7. Student ID

Sounds funny?? To some people yes. but a students ID gives a lot of discount in museums. You can sometime visit a museum in half the price or even less. Who doesn’t want that??? So do carry your student ID next time and take the benefit.

Ummm! That’s it.

Yup that’s all for now.

Write down if you think it was even 1% helpful to you. Also comment if you want me to write anything else. Buh-Bye!

Much Love


ते १५ सेकेंद

हवामानात अडथळ आल्या मुले आमच्या विमानाला अचानक हवेचा धक्का बसला. मँचेस्टर (इंग्लंड) वरून विमान दुबईत उतरत होता. नाही विसरणार मी ते १५ सेकेंद.

मी माझे संतुलन राखले आणि बचावासाठी सुरक्षित ठिकाण शोधले. मी सर्व काम सोडून देण्याचे ठरवण्याआधी आणि स्वत: ला सुरक्षित आसन मिळविण्यासाठी जाणार इतक्यात, विमान आणखी जोरजोरात हलू लागले.

अचानक स्वतःला विमानाच्या छपर्यावर अपट्टांना पहिले. मला त्या क्षणाला काहीच सुचले नाही. दुसऱ्याच सेकेंदाला मी परत माझ्या पायावर उभी होते.

माझा सिनियर माझ्या शेजारी गरम गरम दूध घेऊन उभा होता. त्याला एका प्रवाशी साठी कॉफी बनवून द्यायची होती. गरम दूध त्याच्या हटवार सांडले. चटका बसला पण त्यावर विचार करण्या आधी.. आम्ही परत विमानाच्या छपर्यावर आपटलो. 

दुसऱ्याच क्षणाला आम्ही आमच्या ढुंगणावर आपटलो. मला आभास झाले कि हवामान थोडे शांत झाले आहे आणि मी त्या संधीचा पुरे पूर उपयोग करून, ना वेळ घालवता स्वतःला सुरक्षित टीवानी घसरत न्हेले. 

मला सुचलोच नाही मी काय करू. मी पुढे सरकताना डोळ्या च्या कोपऱ्यानी पाहत होती कि माझा सिनियर सुरक्षित तर आहे ना?  मला जे काही थोडे दिसले त्यात मला कळले कि त्याने स्वतःला एका भिंतीशी ठेका घेऊन स्वतःला धरून ठेवलाय. विमान जोर जोरात हालत होते जणू आपण बैल गाडी वर बसून कच्या रस्त्यावर आहोत.

मी पटकन स्वतःला एका जम्पसेट (cabin crew seat) वर बसून सीट बेल्ट लावून घेतले.
विमान काय थांबायचं नाव नाही घेत. मला माझ्या मागे काचेचे ग्लास, चायना वेअर प्लेट्स, मग हे सर्व जमिनी वर सांडायचे आवाज आले. सर्व काही सांडून तुटले. वाईन आणि शॅम्पने च्या बाटल्या जमिनीवर आपटून तुटल्या, सर्व वाईन आणि शॅम्पने वाहू लागले.

मी डोळे बांधा करून फक्त देवाचा नाव घेत बसले, अजून काहीच करू शकत न्हवते. सर्व प्रकरण हाथा बाहेर होता. किती मन झाला कि सिनियर ला जाऊन बघाव किव्हा त्याला विचाराव कि ‘तू ठीक आहेस ना‘, हे हि जमत न्हवते.

परमेश्वराचं नाव घेऊन काही सेकेंदात हवामान शांत झाले आणि विमान हलायचं थांबले. मी डोळे उघडून स्वतःला सुरक्षित पाहून खुश झाले. देवाला नमन केले आणि माझ्या सिनियर ला जाऊन उचलले.

तो घाबरला होता. आम्ही सर्व घाबरलो होतो. त्याचे आरोग्य पाहून मी लगेच बाथरूम चे दरवाजे जोर जोरात वाजवले. करत आत मध्ये प्रवासी बाथरूम वापरात होते तेव्हा हे घडले . मला त्यांची काळजी होती कि ते सुरक्षित आहेत कि नाही.

देवाच्या कृपेने २ महिला बाहेर आल्या आणि घाबरत घाबरत त्या त्यांच्या सीट वर गेल्या. मी परत माझ्या विमानाच्या किचन मध्ये गेली, आजू बाजूला पहिला तर सर्व नाश झाले होते. सर्व ठिकाणी काचा तुटून पडल्या होत्या, काटे चमचे सर्व जमिनी वर.

शेवटी मी फक्त देवाला नमन केले कि आम्ही सर्व सुरक्षित होतो. लोकांना हे फक्त एक मोहक काम वाटते. पण 500 लोकांना सुरक्षित ठेवण्यासाठी परिश्रम लागते.

ते १५ सेकेंद अविस्मरणीय आहेत.

श्री लंका सुरक्षित आहे.

ईस्टर दरम्यान एक अविस्मरणीय आपत्ती आली. जगात दहशतवादाची भीती होती. एक देश जो शांततेचा एक खरा उदाहरण आहे तो बॉम्बस्फोटामुळे हलविला गेला.

होय, मी श्रीलंका बद्दल बोलत आहे. अशा घटना घडल्यास पहिली घडणारी गोष्ट म्हणजे पर्यटन वर परिणाम. अशा परिस्थितीत लोक घाबरतात हे खूपच सामान्य आहे. यामुळे श्रीलंकेचा पर्यटन प्रचंड प्रभावित झाला.

गल्फ क्षेत्रातील ईद सुट्टी च्या दरम्यान, रहिवासी जवळपास एक आठवडा प्रवास करतात आणि हे खूप सामान्य आहे. मला काही दिवस सुट्टी होती म्हणून मी माझ्या मित्रमंडळींनसोबत सालाला, अर्मेनिया, जॉर्डन इत्यादिसारख्या सामान्यपणे शोधलेल्या ठिकाणी प्रवास करण्याचा निर्णय घेतला.

काही तासांपर्यंत आपले डोके फोडल्यानंतर आम्ही निष्कर्ष काढला की हा मार्ग खूप महाग आहे. नंतर कोणालातरी हे जाणवले की आम्ही दुबईपासून केवळ 4 तास दूर असलेला देश, श्रीलंकाचा विचार करू शकतो.

आम्ही आमची शोध संपविली आणि हे जाणून घेण्यात आले की फ्लाइटचे तिकीट खरोखर स्वस्त आहेत. जे आश्चर्यचकित होते. ईस्टर दरम्यान घडलेल्या बॉम्बस्फोटामुळे लोकांच्या मनात भीती होती आणि साहजिक पणे कोणी श्रीलंके ला जाण्यास इच्छुक न्हवते.. आम्ही ठरवले कि हीच चांगली संधी आहे श्रीलंका स्वस्तात बघण्याची.


माझ्यावर विश्वास ठेवा किंवा नाही, आम्ही एक चांगला आणि सुरक्षित श्रीलंका पाहिला. प्रत्येक ठिकाणी सुरक्षा रक्षक होते. प्रत्येक चेकपॉईंटवर आमचे पासपोर्ट तपासले गेले.

मी आधी श्री लंका पाहिले आहे. आणि माझ्यावर विश्वास ठेवा की मी इस्टर दुर्घटना नंतर गेलो होतो तितकेच सुरक्षित आहे. श्री लंका केवळ एक सुंदर बेटच नव्हे तर एक मोठे हृदय आणि महान आतिथ्य पाहुणचार करणारे एक अद्भूत देशही आहे.

7f091459-d3b3-42fe-8b27-984d1936c81b Read more

Pajama Styled Glamorous

Hi Socials,

Ever got stuck in… O…M..G...! I don’t have cloths to wear? Situation?

Happens to me all the time. I not just be OMG to the situation but also panic and call up friends to let them know about the crisis. Funny as it sounds, but the struggle is real.

I have often found myself taking help of Google to suggest me some outfits.

This Easter season I was in the UK. Dah! Obviously, I went to spend my money. No jokes. I found myself spending all ma money. Oh yeah! Have a laugh.  the funny thing comes next.

I was invited to an Easter party by a friend and as usual, I was in my “Oh my god! I don’t have clothes to wear” zone.

I remember I had shopped for some pretty night suits from Primark so thought of trying out something new.

The results are clear.

Neon Game Strong
When Experiments go Right!

I managed to put up this silk florescent pajama with nude heels and partial hair tied up in curls. I loved the out come and was pretty much comfortable carrying out myself.

More than the clothes it was all about how I felt wearing what I wore. Confidence is all we need to rock any type of cloths.

Did you like it? then comment down and tell me if you want me to make some more experiments go crazy real.

Ideas are more than welcome.

Much Love!


Iam Back

Good Morning socials. I know it’s been a long wait to start writing again. I don’t have many of you reading me regularly. However, I have some special ones doing it.

Iam currently in Paris, a few days after the Norte Dame was on fire.

Nope, the posts got nothing to do with the news.

I’m here to explain that even if I don’t explore the city on my work trip, I do spend time to meet a few friends residing in those countries.

April was one of its kind. Happen to be in Dublin, IRELAND on a layover. Obviously had to meetup a friend like family.

Bilal used to work for Emirates and that’s how I bumped into him. We did one flight and are not friends for lifetime. He happen to resign around a year or so, for better exposure and is not settled with his loving family.

We had a lots to catch up on for which we decided to do nothing but talk. Such a my thing to do, just go Blah…Blah…Blah….

Took hours updating each other of our current events and life stories till late night outside the famous Temple bar. A drink with delicious pork stew and a friend to laugh hard enough to let others know we met after long. Not to forget the cold Irish weather.

It is amazing how I have made a few friends but I can count on them with my eyes closed.

Meet Benjamin

French countryside boy who again, I met on Emirates to Beijing, CHINA. Ever since we are friends.

He is now settled in France and so I happen to meet him on my trip to Paris.

A dinner with old memories and laughter.

Letting him know how I missed him and his crazy stuff that made me happy. Honestly, I didn’t meet him ever in Dubai. In spite of us living 4km away from each other. But still the connection was strong.

I think that how you count your friends. You don’t need to meet, you just connect.

Reconnecting to the memories you made together. Traveling in past while you sit down on a parks bench.

Do you remember bumping into an old school friend? Do you plan a meetups with your school/ college friends? Do you bring back all the memories and the silly things you did together? Do you recall that mass bunking? Or the dance you did and happen to injure someone next to you?

If not, the time is NOW.

Call up a friend who you are in contact or may be not, let them know that you think about them. Tell them what you miss about them.

Comment down what you did and how? What was your friends reaction when you did so.

Till then,


निंदकाचे घर असावे शेजार

एप्रिल महिन्यात माझे काका श्री. दीपक बसवंत ह्यांच्या घरी सॅन फ्रान्सिस्को येथे जाण्याचा योग आला. काकांच्या घरी जायला मी नेहमीच उत्सुक आणि आनंदी असते. परदेशात राहताना कुटुंबियांना भेटण्याची ओढ नेहमीच असते मग ते भारतात असो वा भरता बाहेर.

काका,काकू आणि काकांची गोड मुलगी सौम्या असं काकांच छोटसं त्रिकोणी कुटुंब. भेटल्यावर सहाजिकच भरपूर मनमोकळ्या गप्पा झाल्या नंतर जेवण. जेवण झायल्यावर मी अशीच खिडकीबाहेर पहात उभी होते. मन हळुहळु आठवणींच्या हिंदोळ्यावर विराजमान झालं आणि मी पहिल्यावेळी विमानतळावर गेले होते तो प्रसंग डोळ्यासमोर तरळू लागला.

मी ७-८ वर्षांची होते. काकांना रिसिव्ह करण्यासाठी मी आणि माझे बाबा आम्ही दोघे छत्रपती शिवाजी इंटरनॅशनल विमानतळावर दाखल झालो. विमानतळावर जाण्याची माझी पहिलीच वेळ म्हणून मी ही उत्सुक होते. ते विमानतळ मला इतकं सुंदर भासत होतं जणू मी कुठल्या जादुई दुनियेत आले आहे. पण आता ओढ होती ती काकांना भेटण्याची. समोरून बरेच लोक येत होते आणि त्या माणसांच्या गर्दीत माझी नजर काकांना शोधत होती. शोधता शोधता माझी नजर निळे कपडे परिधान केलेल्या मुलींकडे गेली. त्या खूप सुंदर दिसत होत्या. सुंदर बोलके डोळे, गोरे गाल त्यावर हलकी लाली, रेशमी केस त्यांचा बांधलेला अंबाडा. स्वर्गातल्या अप्सराच जणू. मुरडत, चालत एकमेकींकडे पाहून गोड स्मितहास्य करत माझ्या समोरून निघून गेल्या. मी त्यांना पाहण्यात एवढी दंग झाले की काका-काकू आले हे माझ्या गावीच नव्हतं. मी बाबांना कुतूहलाने विचारलं “कोण आहेत ह्या मुली?” “एअर होस्टेस… ह्या विमानात काम करतात, दूर देशी जातात, निरनिराळ्या देशांत शॉपिंग करतात आणि मोठमोठ्या फिल्मस्टार्स ना भेटतात.” असं म्हणत बाबा पुढ गेल आणि मी बाबांच्या मागे. पण त्या मुलींचा माझ्यावर प्रचंड प्रभाव पडला आणि मी मनाशी गाठ बांधली होणार तर मी ‘एअर होस्टेस’ च.

मी लहानपणी च ठरवलं की मला काय बनायचं आहे. मी माझं क्षेत्र निवडलं. त्या क्षेत्राच्या वाटचालीवर मला असंख्य अडचणींना सामोरं जावं लागलं. लोकांची निंदा नालसती ऐकली. त्याशिवाय लोकांची पोटदुखी कशी थांबणार बरं? पण माझी आई नेहमी म्हणते निंदकाचे घर असावे शेजार आशा एक ना अनेक अडचणींवर मात करत मी यशाचं शिखर गाठलं.

आज मला पाहून अनेक मुलींच्या आणि मुलांच्या गालावर तेच हसू आणि तोच स्पार्क मला दिसतो जो छोट्या आकांक्षाच्या डोळ्यांत होता. ते पाहून मला माझ्या यशाचं सार्थक झाल्यासारखं वाटतं आणि ते वाटत राहील. आज अनेक मुलं-मुली ह्या क्षेत्रात आपली असंख्य स्वप्नं उराशी कवटाळून येऊ पाहतायत. काहींनी त्याची सुरुवातही केली असेल. अश्या माझ्या मित्रमैत्रिणींना मार्गदर्शन हवं असल्यास मी नक्की मार्गदर्शन करेन. तुमचे प्रश्न आणि प्रतिक्रिया यांची वाट बघतेच आहे. आता निरोप घेते. काळजी घ्या… आनंदी राहा… खूप सारं प्रेम

तुमची, आकांक्षा

मातृ – पितृ पूर्णब्रह्म!!

2016-08-11 12.01.36

बालकांच्या स्वप्नांना थारा नसतो हे माहिती होते. पणअसे का मलाही कधी कळले नाही. माझ्या स्वप्नांना काही मर्यादा नव्हती . आई बाबांना कष्ट करताना पाहून मनात असंख्य विचार यायचे. पण हे विचार आई बाबांच्या समोर मांडले, परंतु मला कधी समजून घेतलेच नाही ? हसून मी काढलेला विषय बदलायचे. मी त्यांना नेहमीच म्हणायचीआपण छान घरात राहू, आपण दुर देशी फिरायला जाऊ, विमनातून फिरू…आणि बरेच काही. पण कुणास ठाऊक मी लहान असताना आई बाबांना आपल्या साठी कष्ट करताना पाहून जे मनाला येईन ते बोलायची मला हे सगळ खरं करता येईल का ? कुणास ठाउक पण हे स्वप्न तर मी पाहिलं. पण हे स्वप्न साकार कसे होतील?

आज समाजात वावरत असताना ताठ मानेने प्रामाणिक पणे कष्ट करून त्यांच्या साठी त्या पाहिलेल्या स्वप्नांचा पाठलाग करायचा आहे. त्यांना सुखाच्या पाळण्यात झोपवून त्यांच्या सुखमय आनंदी चेहऱ्यावर हास्य पहावयाचे आहे.त्यांच्या साठी कष्ट करून माझ्या व आई बाबांच्या स्वप्नांना आकार द्यायचा आहे. पण परमेश्वर सुध्दा छान परीक्षा घेत असतो.त्याच्या कृपेने आई बाबांच्या काही इच्छा पूर्ण करताही आल्या. पण त्यांच्या सोबत आयुष्यातला काही वेळ मला काही काढता येत नाही. मातृ – पितृ पूर्णब्रह्म!! हा श्लोक अगदी मनाशी जडला आहे. आई बाबांना सर्व सुख: द्यायचं हे मनापासून ठरवलंय.


आणि म्हणूनच त्यांना मी सर्वप्रथम मुंबई दर्शनास घेऊन गेले. त्यांना मी हेलिकॉप्टर ने मुंबई दर्शन घडवून आणले. खरंच!!! बाबांनी आमच्या सर्व प्रकारच्या गाड्या चालवल्यात, अगदी दुचाकी सायकल पासून ट्रक पर्यंत …..परंतु त्यांना एक गोष्ट नेहमी आठवली की त्यांच्या मनाला फार त्रास होतो ती गोष्ट म्हणजेच त्यांना विमान किंवा हेलिकॉप्टर चालवता आले नाही… आणि म्हणूनच मि त्यांना हेलिकॉप्टर ची सहल घडवून आणली.

आई-बाबा दोघेही हेलिकॉप्टर च्या सफरीमुळे हरखून गेले. बाबा तर इतके खुश होते, त्यांच्या डोळ्यांतला तो निखळ आनंद मी डोळ्यांत साठवला आणि त्यांच्या डोळ्यांत त्यांचं स्वप्नं काही अंशी पूर्ण करण्याचं समाधान मला मिळालं. आज कोणाच्या नशिबी आई बाबांचे आनंदाश्रू पाहायला मिळतात? पण परमेश्वर नेहमी सोबत असतो , त्या परमेश्वराच्या कृपेने मला हि संधी मिळाली. बाप्पा तुझे खूप खूप आभार. मी आज आई बाबांचे स्वप्न साकार करण्याचा प्रयत्न करते आहे. आपल्यावर जिवापाड प्रेम करणाऱ्या निस्वार्थी आई- बाबांना अजून काय हवं असत ?

2016-08-15 05.34.16

माझे नेहमीच असे प्रयत्न राहतील. जर तुम्हाला पण आपल्या आई- बाबांसाठीअसेच काही करायचे असेल तर, तुमच्या स्वप्नांना कष्टाचे बळ द्या. आई वडिलांना फक्त पैसे खुश ठेवत नाही, तर आपल्या सहवासाने, गोड बोलण्याने , चांगले वागण्याने , त्यांनी आपल्यासाठी घेतलेल्या कष्टाची जान ठेवल्याने , आणि त्यांचा आनंद जपल्याने, त्यांना आनंदी ठेवल्याने तुम्ही सुध्दा यशाच्या शिखरावर जाऊ शकता…….. तुमच्या आई – बाबांच्या स्वप्नांनासाठी ,आणि तुमच्या प्रयत्नांसाठी मनापासून ऑल द बेस्ट!!
पुन्हा भेटू यशाच्या शिखरावर ….

तुमची, आकांक्षा


HANOI ( पॅरिशियन स्टाइल ग्रेस आणि एशियन पॅसे)


आश्चर्यचकित करणारे आणि पूर्णपणे आकर्षक,व्हिएतनाम हे भव्य रंगांचा एक मेळा आहे, भव्य आर्किटेक्चर आणि गंभीरपणे युद्धाची साईट प्रदर्शित करत. उत्तर व्हिएतनाम चे निसर्ग आशीर्वादित आहे, डेल्टा मध्ये तांदळाचे शेत इकडे तिकडे व अगदी हिरव्या मोतीसारखे चमकणारी हिरवळ, नाजूक नक्षीदार व्हिएतनाम ची कंभर अगदी जशी एखादी सुंदर स्त्री, मोहक वालुकामय किनारे असलेल्या करवळीस किनारपट्टी तुमचे मन जिंकुनजाईल.


ओरिएंटरच्या जुन्या जुन्या डेम, हनोई कदाचित सर्वात आकर्षक, वातावरणातील आणि आशियातील विदेशी राजधानी आहे. हॅनाइ हे शहर अगदी दुचाकीवरच, जीवनाची गति जशी निर्दय आणि ऊर्जा,आणि एंटरप्राइज जसे उल्लेखनीय – खरंच, हे हनोई सर्वात आव्हानात्मक, महत्वाकांक्षी नागरिक सर्व गमावलेल्या वेळेची भरपाई करण्यासाठी निर्धारित आहेत हे दिसते.

मोटारसायकल्सची सतत लाट भरणे, जवळ जवळ १००० वर्षांपर्यंत व्यापार एक तळहाताची धूळ आणि अद्याप या पुनरुत्थान शहराची नाडी तपासण्यासाठी सर्वोत्तम ठिकाण असे हे ठिकाण. हे भव्य विरोधाभास असलेले शहर आहे. लेनिन पार्कमध्ये कम्युनिस्ट पार्टीचे युवक सैनिकी सतत रक्षा करत चालतात आणि लाल ध्वज उंचावर असो ह्याची खात्री करतात. एक दोन रस्ते सोडून, हा मार्ग हॅनाइ च्या युवांमध्ये restraurant साठी खूप प्रसिद्ध आहे, येथे युवकांसाठी ibiza style house music सतत चालू असते. जीवन येथे रस्त्यावर चालते, जरका फेरीवाल्यांना त्यांच्या वस्तूंचे पुरवठा करत फिरावे लागते, तर स्थानिक लोक येथे ड्रीप -कॉफी आणि ‘बीआ होई’ (जगातली सर्वात स्वार्त बिअर) पितात.


व्हिएतनाम ची अलग मजा, इथली दुचाकी दुनिया आणि इथले वाढते ट्राफिक. वाढते ट्राफिक तर आजकाल ह्या जागेचा गळाघोट घेत आहे असे दिसते. युवा wrong direction मध्ये गाडी चालवत, तर बायका लहान मूल हाथात घेऊन बाईक चालवत.
हनोई राजधानी घोषित करण्यात आले होते १९४५ च्या ऑगस्ट क्रांतीनंतर व्हिएतनामने, परंतु १९५४ च्या जिनेव्हा मान्यतांनुसार व्हिएटमिन्ह हे १९४६ मध्ये फ्रान्सीद्वारे शहर चालविन्यात आले होते. अमेरिकन युद्ध दरम्यान, अमेरिकन बॉम्बफेक मुळे हनोईचे बरेच भाग नष्ट झाले आणि शेकडो नागरिक ठार झाले. हल्ली ची गोष्ट आहे, US च्या हल्ल्या नंतर व्हिएतनाम बरेच सावरले, आज हा देश स्वावलंबी आणि अभिमानानं उभा आहे.


सर्वात जुने मंदिर, ओल्ड quarters च्या मधोमध स्थापित आहे, लै थाई ह्या सज्जनांनी ११०० साली बांधलेले हे मंदिरं त्यांच्या पांढऱ्या घोड्याला मान देत, कारण असे म्हणतात कि त्या घोड्याने ह्या राज्याला हॅनाइ चा रास्ता दाखवला आणि त्यांना इथवर होईन च्या लोकांची मदत करण्यास आणले, व्हिएतनामी लोकांमध्ये फार प्रसिद्ध आहे.



एलिगंट हौसे, एका सज्जनांचे घर होते एका काळी, आज हे एक नॅशल संग्रालय आहे, सुमारे १९२५-१९३२ च्या दरम्यान बांधकाम झाले. फ्रेंच आर्किटेक्चर ERNEST HEBRARD हे पहिले सज्जन ज्यांनी त्यांच्या फ्रेंच कलाकारी मध्ये चिनी डेझीन्स टाकल्या.

2016-07-01 16.00.10

अक्षरशः डोळ्यात पाणी येईल पण त्याशिवाय काय तुम्ही बाहेर पडत नाहीत, अमेरिकेच्या युद्धाच्या वेळी अमेरिकेच्या कैद्यांची (पीओएएस) हत्याकांडांमुळे हनोई हिल्टन या नावाने ओळखल्या गेलेल्या होआ लो तुरुंगात या चिंतेच्या जागेवरच हेच उमटलेले ठिकाण आहे. अमेरिकन पायलटवर लक्ष केंद्रित करून दाखविले आहे जे युद्धाच्या दरम्यान HOA LO मध्ये बंदिस्त झाले होते. विशाल तुरुंगाच्या कॉम्प्लेक्सची निर्मिती फ्रेंच लोकांमुळे १८९६ मध्ये करण्यात अली. मूळतः ४५० कैद्यांना तुरुंगात ठेवण्यात आले होते, १९३० पर्यंत ते २००० कैदी होते. जरासा विचार करा, जिथे ४५० लोकांची जागा तिथे २००० कैदी कसे ठेवण्यात आले असतील? हा जेल काय अगदी यशस्वी न्हवता, करत १००-२०० लोक सहज भिंत ओलांडून पार जात, पण आज राहिलेली लोक काय त्रास सहन करत होती ते ह्या संग्रालयात दाखविले आहे.

2016-07-01 19.31.36

असे म्हणतात कि १५व्या शतकात ली थाई नामक सम्राट स्वर्गातून एक जादुई तलवार घेऊन पाठवण्यात आले होते, ते ह्या तलवारीचा उपयोग चिनी लोकांना व्हिएतनाम मधून दूर करण्यास वापरात. युद्धा नंतर एक खूप मठ कासव ह्या नदीतून बाहेर आला आणि त्यांनी हि जादुई तलवार स्वतः बरोबर कोळ पाण्यात घेऊन गेला. दररोज सकाळी ६ वाजता नदी च्या किनारे येथे एका प्रकारची पुजा केली जाते.


हॅनाइ बद्दल बोलू तेवढे कमीच वाटते. इथल्या व्यंजन पासून मनोरंजन पर्यंत, सर्व अगदी मोहक आहे.  नॅशनल थिएटर मध्ये मी एक बाहुलीचा खेळ पहिला, त्यात व्हिएतनाम ची कथा थोडक्यात समजावली आहे, इथल्या पाण्यातल्या बाहुल्या तुमचा मन नक्की जिंकतील ह्याची मला खात्री आहे. पुढच्या सहली साठी आपण परत लवकरच भेटू, तोच पर्यंत मी निरोप घेते.


तुमची आकांक्षा!!


पंढरीनाथ माऊली..

WhatsApp Image 2017-07-04 at 5.39.46 PMविठ्ठल विठ्ठल जय हारी विठ्ठल, विठ्ठल नामाची शाळा भरली, विठू माउली तू माउली जगाची, अशी हि तीन चार भजन माझे अगदी आवडी ची. मी मावस भावाचा शर्ट आणि माझी छोटी मोठी पॅन्ट घालून एकदा आजी च्या घरच्या मोठ्याशा देव्हाऱ्या पुढे विठ्ठल विठ्ठल म्हणत नाचत होती तेव्हा माझ्या बाबांनी मला नाचताना पहिले आणि हसू लागले. माझं नवीन नाव ठेवलं आणि त्या पुढे मला पंढरीनाथ असेच बोलावू लागले. मला घराच्या कुठल्या हि कोपऱ्यातून आकांक्षा नावाने हाक मारली तर मी उत्तरच नाही दिले, पण तेच जर मला पंढरीनाथ बोलावले तर मी भूर कण बाबांकढे पोचायची.

आज आषाढी एकादशी, आणि मला हा माझ्या बालपणाचा किस्सा आठवला. आठवतंय मला कि मी कसं आमच्या शेजार ची बंगाली आजी, मी माजी म्हणायचे तिला, तिचा विठ्ठला वर खूप विश्वास, ती दर आषाढी एकादशी ला पंढपूरला जायची. मी तिला घरात बसून केबल चॅनेल वर तासंतास शोधायची. विठ्ठलाची ओढ मला लहानपणापासून. आमच्या मंदिरात रोज संध्याकाळी मंडळी भजन करत आणि मी त्यांच्या मध्ये लुडबुड लुडबुड.

WhatsApp Image 2017-07-04 at 6.30.14 PM
बालपणी ची मी माउली सोबत

आषाढ शुद्ध एकादशी म्हणजेच आषाढी एकादशी ही देवशयनी एकादशी म्हणून ओळखली जाते, या दिवसा पासुन भगवान विष्णू शेषनागाच्या शय्येवर निद्रा घेतात म्हणून ही “शयनी’ एकादशी असे समजले जाते. या दिवशी चातुर्मास प्रारंभ होतो, तो कार्तिकातील प्रबोधिनी एकादशीपर्यंत चातुर्मास समजला जातो. हे चार महिने विष्णु निद्रा घेतात असे मानले जाते.या दिवशी पंढरपूरला मोठी यात्रा भरते. महाराष्ट्राचे कानाकोपर्यातून विविध संतांचे पालख्यासह लाखो वारकरी विठ्ठल दर्शना साठी येथे जमतात. गावागावातील विठ्ठल मंदिरामधून भाविकांची गर्दी उसळते. भजन, कीर्तन ,प्रवचन या कार्यक्रमाचे आयोजन केले जाते. लोक या दिवशी उपवास धरतात.

‘लै भारी’ चित्रपटात माउली माउली ह्या गाण्यात खूप छान असे आजच्या दिवसाचे चित्रण केले आहे. जेव्हा जेव्हा मी हे गाणं ऐकते किव्हा बघते, माझ्या डोळ्यात आठवणीं मुळे पाणी आणि अंगावर शहारे उभे राहतात. आमच्या घरा समोर म्हणजेच मंदिराच्या दारात हे सर्व प्रकार होत. आजही आमचे मंदिर मस्त नवीन नवरी सारख सजल असेल.

काश कि मी ह्या सणाला माझ्या आई बाबांसोबत असती, काश कि मला देखील नऊवारी नेसून मंदिरात तुळस घेऊन जाता आले असते. माउली कडे हीच निम्र विनंती आहे कि सर्वांचे दुःख, दारिद्र्य, जगातून अशांती, पाप बुद्धी दूर कर आणि सर्वांना सुखः, शांती, आरोग्य दे.

बोला पुंडलिक वर्दे हारी विठ्ठल.. श्री ज्ञानदेव तुकाराम पंढरीनाथ महाराज की जय…!

WhatsApp Image 2017-07-04 at 5.45.05 PM
भेटी लागे जिवा.. लागलीसे आस

HOI AN /होई आन: अविस्मरणीय

नमस्कार मंडळी,

मी आले आहे परत तुमच्यासाठी जगातील अभूतपूर्व गोष्टी घेऊन.
माझ्या कामानिमित्त मला जगाची सफर घडत गेली पण त्यातून मला वेगळेपण अनुभवायला मिळालं. तिथली संस्कृती,इतिहास मनावर छाप पाडून गेली. व्हिएतनाम चा इतिहास खूप रोमहर्षक आणि त्याचबरोबर अतिशय दुःखद अनुभवांनी भरलेला आहे. उत्तर आणि दक्षिण व्हिएतनामच्या युद्धात बऱ्याच लोकांना आपला जीव गमवावा लागला, बरेच लोक आपल्या कुटुंबा पासून दुरावले पण व्हिएतनाम थांबले नाही. ते पडले,उठले,लढले आणि ते जिंकले. ह्या सर्व तडजोडी आणि अहिंसेत एक शहर असही होतं जे ह्या सर्व नकारात्मकतेतून उभारून आपली संस्कृती जपत राहिलं. याची साक्ष रस्ते तुम्हाला देतील कारण आजही ते तुम्हाला इतिहासात घेऊन जातील.

होई आन हे व्हिएतनामचे प्रसन्न आणि मनमोहक नगर. नदीच्या काठावर वसलेलं हे सुंदर शहर तुम्हा सर्वांना स्वतःची भुरळ पडल्या शिवाय राहणार नाही. विशेष म्हणजे ट्राफिक चा शाप आजही ह्या नगरला लागलेला नाही. हो! मी खरं बोलतेय. इथे बरेच रस्ते दिवसभर मोटारिंसाठी बंद असतात. त्या काळात लोक पायी किंवा सायकलने प्रवास करतात. त्यामुळे प्रदूषणाचा विळखा अद्याप तरी ह्या शहराला पडला नाही आंही ह्या शहराचं वेगळेपण आजतागायत टिकून आहे.IMAG4233

एकेकाळी जपानी लोकांनी काबीज केलेलं हे शहर आजही आपल्याला जपानी संस्कृती, वस्तू यांचं दर्शन घडवतात. त्याकाळात केलेलं बांधकाम त्याची काळजी घेऊन आजही जोपासलं गेलंय. हे शहर नदीच्या काठावर वसल्यामुळे पावसाळ्यात मात्र थोडी गैरसोय होते. (ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर) इथे पाणी साचून अगदी गुडघ्यापर्यंत येतं. या नगराची अजून काही खासियत आहे चला ती पाहूया.

Hoi an ol town UNESCO world heritage site कडून ओल्ड टाऊन मधल्या इमारती पाहण्यासाठी पर्यटकांकडून शुल्क आकारण्यात येतं. हे पैसे इमारती जोपासण्यासाठी वापरले जातात. ह्या शुल्कामध्ये तुम्हाला कोणत्याही पाच इमारती/संग्रहालय/रंगायतन इत्यादी पहाण्यासाठी प्रवेश मिळतो. त्याचबरोबर तुम्ही इथल्या पारंपारिक नाटक आणि नृत्याचा आनंदही घेऊ शकता.

Japanese covered bridge
हे सुंदर छोटे पूल हियोन साज प्रसिद्ध चिन्ह आहेत. जपानी लोकांनी १५९० च्या काळात हे पूल चिनी Quaters शी जोडण्याकरिता बांधले होते. भूकंपाच्या भीतीने बांधलेले हे पूल फारच मजबूत आहेत बरं का! शतकानुशतके हे पूल जपानी कलाकुसरीवर आणि बांधकामावर अवलंबून आहेत. आजही ह्या पुलांवरील कलाकुसर आणि बारीक नक्षीकाम तसंच जपण्यात आलं आहे.IMAG4263

Assembly hall of the fujian chinese congregation
हे मूळ पारंपरिक विधानसभागृह पण कालांतराने त्याचं रूपांतर देवळात केलं गेलं.
उजवीकडील भिंतीवर देवी ‘थीएन हुआ’ चं चित्र दर्शविलं आहे आणि तिच्या दिशेने कंदिल प्रकाशित केले आहेत, कारण ती संस्थापक जहाजाचा बचाव करण्यासाठी वादळी समुद्र ओलांडून गेली होती. त्याच समोरच्या भिंतीवर सहा ‘फुजियन’ कुटुंबाच्या कुटुंब प्रमुखाचं चित्र लावण्यात आलं आहे. जे चीन मध्ये पळून जाऊन होई आन मध्ये १७ व्या शतकात स्थाईक झाले. आतमध्ये शिरताच मोठे टेबल आणि सहा दगडी खुर्च्या आहेत.IMAG4272

Tan ky house
दोन शतकांपूर्वी एक व्हिएतनामी कुटुंबाने हे घर बांधलं. विशेष म्हणजे हे घर त्यांच्या सात पिढ्यांनी गडू निष्ठेने जपलं. बांधकामाच्या शैलीवर जपानी आणि चिनी चिन्हांची झलक पहायला मिळते. जपानी घरांमध्ये कमाल मर्यादा (बसण्याच्या जागेतील) समाविष्ट आहे. ज्याला उत्तरोत्तर कमी आकाराच्या तीन तुकड्यात बांधले आहे. एका वर एक आशा पद्धतीने छपरावर खेकड्याच्या कवचाचा कल्पकतेने वापर केला आहे. त्यावर उत्कृष्ट कोरीवकाम केलं आहे आणि रेशमी पट्ट्यांत गुंडाळलेले आहे. छप्पर असलेल्या काही स्तंभांमध्ये मोथेरे ऑफ पर्ल्स मध्ये चिनी कविता कोरल्या आहेत. इथे अंगणाचा विविध प्रकारे कल्पकतेने उपयोग केला आहे. आत येण्यासाठी, घरगुती स्वरूप दिसण्यासाठी,पावसाचं पाणी साठवण्यासाठी आणि निचरा करण्यासाठी. अंगणाच्या सभोवताली असलेल्या कोरीव लाकडी बाल्कनीला द्राक्षांच्या पानांनी सुशोभित केलं आहे. छापराच्या बाहेरील आकार टाइल्स पासून बनवण्यात आला आहे. तर आतमध्ये लाकडी छप्पर बनवण्यात आलंय. त्यामुळे उन्हाळ्यात घर थंड राहतं तर हिवाळ्यात गरम.


Quando cong temple
१६५३ मध्ये स्थापित हे लहान मंदिर एक प्रतिष्ठित चिनी जनरल जे निष्ठा, सचोटी आणि न्याय यांचे प्रतीक म्हणून ते पुजले जाते. जेव्हा तुम्ही इथे भेट देता (म्हणजे आपल्याकडे आपण नवस फेडतो तसं)तेव्हा इथला राखणदार एका पितळेच्या वडग्यात मोठी लाकडी पळी फिरवतो आणि त्या मुळे एक विशिष्ट प्रकारचा ध्वनी निर्माण होतो त्या आवाजामुळे सर्वांना कळतं की एखाद्या व्यक्तीने देवाला भेट अर्पण केली.

ईथल्या घरांच्या छपरांवर खेकड्याच्या आकाराचे रेन स्पॉट बांधले आहेत ते नक्की पहा. ते कार्प चिनी पौराणिक धर्माचं प्रतीक आहे आणि होई आन मध्ये लोकप्रिय आहे.
असं हे छोटसं शहर आपल्या खांद्यावर पौराणिक,ऐतिहासिक धुरा सांभाळत स्वतःच वेगळेपण आजही टिकवून आहे आणि पुढेही टिकवून ठेवेल अशी मला खात्री आहे.
होई आन च्या अभूतपूर्व आठवणी मनात साठवत तुमचा निरोप घेतेय. भेटू पुढच्या नव्या शहरात. स्वतःची काळजी घ्या.
तुमचीच आकांक्षा…